
မြတ်စွာဘုရားရှင် သက်တော်ရှည်တော်စဉ်အခါက၊ သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ ဘုရားရှင်သည် သေဒနကအမည်ရှိသော ဝက်မြီးတိုတစ်ကောင်အား ရဟန်းတို့၏ အကျင့်သိက္ခာကို ဖျက်ဆီးနေသည်ကို မြင်တော်မူသည်နှင့် “ရဟန်းတို့၊ ရဟန်းတို့၊ ယခုအခါ၌သာ ငါဘုရားသည် ဤဝက်မြီးတိုကို ဆုံးမရုံသာ၊ ရှေးအခါကမူကား ဤဝက်မြီးတိုသည် ငါဘုရားကို စော်ကားဖျက်ဆီးခဲ့ဖူးပြီ” ဟု မိန့်တော်မူပြီးလျှင် “ဤဝက်မြီးတိုကား အတိတ်ဘဝက ငါဘုရားဖြစ်ခဲ့သော မဟာကပိအမည်ရှိသော မျောက်မင်းကြီး၏ အမွေခံဖြစ်သည်” ဟု မိန့်တော်မူကာ “ထိုအခါက ငါဘုရား၏ အကျင့်သီလကို ထိုဝက်မြီးတိုက မည်သို့ ဖျက်ဆီးခဲ့ဖူးသည်ကို ငါဘုရားပြမည်” ဟု မိန့်တော်မူပြီးလျှင် “ရှေးကဤဝက်မြီးတိုအား ငါဘုရားသည် မဟာကပိအမည်ရှိသော မျောက်မင်းကြီးဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်” ဟု “မဟာကပိဇာတ်” ကို ဟောကြားတော်မူသည်၊
အလောင်းတော် မဟာကပိမင်းသည် ဟိမဝန္တာအရပ်၌ မဟာကပိအမည်ရှိသော မျောက်မင်းကြီးဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးကား အလွန်သီလ၊ သမာဓိနှင့် ပြည့်စုံတော်မူ၏။ ထိုမျောက်အပေါင်းတို့သည် မဟာကပိမင်းကြီး၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်၌ အလွန်စည်းလုံးညီညွတ်စွာ နေထိုင်ကြ၏။ ထိုအရပ်၌ “သုဒဿန” အမည်ရှိသော တောင်ကြီးတစ်လုံးရှိ၏။ ထိုတောင်ကြီး၏ အနောက်ဘက်၌ “အမ္ဗ” အမည်ရှိသော သရက်ပင်ကြီးတစ်ပင် ရှိ၏။ ထိုသရက်ပင်ကြီးကား အလွန်ကြီးမားပြီးလျှင် သရက်သီးများ အလွန်မှည့်၏။ ထိုသရက်သီးတို့ကား အလွန်ချိုမြိန်အရသာရှိ၏။ ထိုသရက်ပင်ကြီးကား “အမ္ဗဝန” အမည်ရှိသော သရက်တောကြီး၏ အလယ်ဗဟို၌ ရှိ၏။ ထိုသရက်တောကြီးကား အလွန်ကျယ်ပြန့်၏။
ထိုသရက်တောကြီးကို “ကပိလ” အမည်ရှိသော မဟာကပိမင်းကြီး၏ ညီတော်က အုပ်ချုပ်၏။ ကပိလမင်းသားကား အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီးလျှင် အလွန် မနာလိုတတ်၏။ သူ၏ အကျင့်ဆိုးများကြောင့် မဟာကပိမင်းကြီးသည် ထိုညီတော်အား “အမ္ဗဝန” သရက်တောကြီးကိုသာ အုပ်ချုပ်ခိုင်း၏။ သရက်ပင်ကြီး၏ အသီးများမှ တစ်စိတ်တစ်ဒေသကိုသာ စားသုံးခွင့်ပြု၏။ ကျန်ရှိသော သရက်သီးများကိုမူကား မဟာကပိမင်းကြီး ကိုယ်တိုင် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၏။
တစ်နေ့သော် “ကပိလ” မင်းသားကား အလွန်သရက်သီးကို စားချင်စိတ်ပေါက်၏။ သူ၏ လက်အောက်ခံ မျောက်တို့အား “ဤသရက်သီးများသည် ငါတို့ အပိုင်ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု မေး၏။ ထိုအခါ “ကပိလ” မင်းသားကား အလွန်အမျက်ထွက်၏။ သူ၏ အကြံမှာ “ငါသည် မဟာကပိမင်းကြီးအား မနာလိုသောကြောင့် ငါ၏ အကျင့်ဆိုးကို မင်းကြီး သိမည်ကို စိုးရိမ်၏။ ထို့ကြောင့် မင်းကြီးအား အပြစ်တင်ရမည်” ဟု ကြံ၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား သူ၏ အကြံကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် “အမ္ဗ” သရက်ပင်ကြီးသို့ သွား၏။ ထိုအခါ “ကပိလ” မင်းသားကား သူ၏ မျောက်အပေါင်းတို့ကို ခေါ်ဆောင်လာ၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အမ္ဗ” သရက်ပင်ကြီး၏ အောက်သို့ ရောက်လျှင် “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
ထိုအခါ “ကပိလ” မင်းသားကား အလွန်အမျက်ထွက်၏။ “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ ထိုအခါ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုး
— In-Article Ad —
အချင်းချင်း ကူညီခြင်းသည် အလွန်အကျိုးရှိသည်။ မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ ဟူသော ဗြဟ္မဝိဟာရ လေးပါးကို ကျင့်သုံးခြင်းသည် အလွန်အကျိုးရှိသည်။
ပါရမီ: မေတ္တာ (Loving-kindness)
— Ad Space (728x90) —
298Tikanipātaမင်းသားနဲ့ မျောက် အကြောင်းရှေးတုန်းက သာဝတ္ထိပြည်မှာ အလွန် သနားကြင်နာတတ်တဲ့ မင်းတစ်ပါး စိုးစံတော်မူပါ...
💡 အမှန်တရားကို သိရှိခြင်းသည် မိုက်မဲခြင်းမှ ကင်းဝေးစေသည်။
150Ekanipātaမျောက်မင်းနှင့်ခရုရှေးရှေးတုန်းက အာတေနမင်းသားများ စိုးစံတော်မူသော အာတေနတိုင်းကြီးတစ်ခုတွင် အလွန်အမင်...
💡 အလျင်အမြန် မပြုလုပ်တတ်သော်လည်း စိတ်ရှည်ခြင်းနှင့် ဥာဏ်ပညာသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ အချင်းချင်း ကူညီဖေးမခြင်းဖြင့် ဘဝကို ပိုမိုလှပစေနိုင်သည်။
132Ekanipātaမျောက်မင်း၏ ဉာဏ်ပညာရှေးမင်းတစ်ပါး မင်းပြုစဉ်က ဗောဓိသັດလောင်းလျာသည် မျောက်မင်းအဖြစ်သို့ ရောက်ခဲ့ဖူးလေ...
💡 အကြောက်တရားကို အသုံးချ၍ အနိုင်ကျင့်ခြင်းထက် နားလည်မှုနှင့် မေတ္တာဖြင့် ဆက်ဆံခြင်းက ပို၍ အကျိုးရှိသည်။
134Ekanipātaအနစ်နာခံသော မျောက်ဗောဓိသັດလောင်းလျာသည် ရှေးတစ်ဘဝက မျောက်မင်းအဖြစ်သို့ ရောက်ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုအခါ မျောက်မ...
💡 အနစ်နာခံခြင်းနှင့် မေတ္တာတရားသည် ကြမ်းတမ်းရက်စက်သူတို့ကိုပင် ပြောင်းလဲစေနိုင်သည်။
5Ekanipātaသမုဒ္ဒ (Samudra Jataka)ရှေးရှေးတုန်းက သမုဒ္ဒရာကြီးရဲ့ အနီးမှာ သမုဒ္ဒ လို့ ခေါ်တဲ့ သမုဒ္ဒရာနတ်မင်းကြီ...
💡 မာနကို စွန့်လွှတ်၍ မေတ္တာတရားကို ရှာဖွေခြင်းသည် ကောင်းမြတ်သော ဘဝကို ပေးစွမ်းသည်။ အများ၏ ကောင်းကျိုးအတွက် ဆောင်ရွက်ခြင်းသည် ပိုမို မြင့်မြတ်သော အကျိုးကို ရရှိစေသည်။
4Ekanipātaကဏှ (Kanhajataka)ရှေးရှေးတုန်းက ဝေသာလီပြည်မှာ ကဏှ လို့ အမည်ရတဲ့ အလွန် လှပတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ဦး ရှိခဲ့တယ...
💡 အတ္တကို စွန့်လွှတ်၍ မေတ္တာတရားကို ရှာဖွေခြင်းသည် ကောင်းမြတ်သော ဘဝကို ပေးစွမ်းသည်။ အများ၏ ကောင်းကျိုးအတွက် ဆောင်ရွက်ခြင်းသည် ပိုမို မြင့်မြတ်သော အကျိုးကို ရရှိစေသည်။
— Multiplex Ad —